Παράρτημα Νοσοκομείου Κρατουμένων Κορυδαλλού: Ένα κείμενο από τον αναρχικό κρατούμενο Σπύρο Φατούρο

«Στέλνω αυτό το κείμενο από τα μπουντρούμια του παραρτήματος του Ν.Κ.Κ. και δηλώνω εξ αρχής πως ήμουν, είμαι και θα είμαι αλληλέγγυος σε κάθε δράση των αντιστεκόμενων κομματιών της φυλακής αλλά  και  της  έξω  φυλακής που ονομάζουν “κοινωνία”», γράφει σε κείμενό του, το οποίο αναρτήθηκε στο athens.indymedia, ο οροθετικός αναρχικός ποινικός κρατούμενος Σπύρος Φατούρος.

Το αναδημοσιεύουμε στο σύνολό του.

Στέλνω αυτό το κείμενο από τα μπουντρούμια του παραρτήματος του Ν.Κ.Κ. και δηλώνω εξ αρχής πως ήμουν, είμαι και θα είμαι αλληλέγγυος σε κάθε δράση των αντιστεκόμενων κομματιών της φυλακής αλλά  και  της  έξω  φυλακής που ονομάζουν «κοινωνία».

Βρίσκομαι αιχμάλωτος, όχι για τις  δύο κλοπές υπό την επήρεια  ουσιών που αποτέλεσαν την σύσταση του κατηγορητήριου  μου, αλλά για την πολιτική μου ταυτότητα. Η έδρα που με δίκασε στις 18/5/2017 με Πρόεδρο την Ζωή Αποστολίδου -Δημοπούλου, με καταδίκασε σε έξι (6) χρόνια κάθειρξη χωρίς αναστολή. Η αλαζονεία και η προκατάληψη ήταν έκδηλη και πασιφανής.

Να σημειωθεί πως η έδρα άλλαξε κατά την διάρκεια διακοπής της δίκης στις 27/4/17, αλλά και το  κατηγορητήριο δεν έμεινε ίδιο, καθώς Πρόεδρος και Εισαγγελέας έκαναν ότι γούσταραν εξαντλώντας  την αυστηρότητα τους σε έναν  αναρχικό, παρακάμπτοντας όλες τις διατάξεις περί χρήσης και  οροθετικότητας.

Γράφω αυτό το κείμενο, λοιπόν, για να γνωστοποιήσω την θέση μου ως προς τις κινητοποιήσεις που έχουν ξεκινήσει οι κρατούμενοι, ανεξαρτήτως  εάν αυτοί  ανήκουν ή όχι   στο Α/Α κίνημα. Γιατί τα θέματα που έχουν προκύψει εντός των τειχών, αγγίζουν και αφορούν το σύνολο των κρατουμένων και όχι μεμονωμένα Συντρόφους.

Η «παράνοια» που  έχει ως μονόδρομο τον αγώνα, δεν έχει να κάνει μόνο  με τις διοικήσεις αλλά κυρίως με τα κυκλώματα των εισαγγελέων που λυμαίνονται τις φυλακές. Με λίγη σκέψη, ο κάθε σκεπτόμενος αιχμάλωτος κρατούμενος είτε είναι πολιτικός, είτε ποινικός, είτε οικονομικός, αντιλαμβάνεται πως οι διοικήσεις των φυλακών συνεργάζονται  άρρηκτα με τις εισαγγελικές αρχές και αυτή είναι διαπίστωση και όχι θεωρία συνομωσίας.

Εδώ στο παράρτημα του Ν.Ν.Κ. οι συνθήκες είναι ΑΘΛΙΕΣ. Η χημική καταστολή μέσω των ψυχοφαρμάκων που μοιράζει η υπηρεσία με τις χούφτες είναι απερίγραπτη. Βρίσκομαι ιδεολογικά απομονωμένος και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορώ να συζητήσω με κανέναν τα όσα συμβαίνουν και  σε επίπεδο νομικό  αλλά και επίπεδο διαβίωσης. Αυτό είναι αποτέλεσμα της  γενικευμένης υπέρ-χορήγησης ψυχοφαρμάκων στους κρατούμενους, η οποία επιχειρεί και δυστυχώς τα καταφέρνει, να μετατρέψει τους κρατούμενους σε μη σκεπτόμενα ζόμπι.

Εδώ δεν διεκδικεί κανείς τίποτα! Εδώ το πείραμα της «φυλακής μέσα στην φυλακή» έχει πετύχει. Ένα- δύο χάπια παραπάνω ως «επιβράβευση»  για τον εφησυχασμό και την σιωπή των κρατουμένων  είναι αρκετά  για να συντηρούν την μη διεκδίκηση απολεσθέντων (κάποτε κεκτημένων με αγώνες) δικαιωμάτων.

Επίσης η  τρομοκρατία είναι τόσο μεγάλη που έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη άφεση, κάποιοι δεν μπαίνουν καν στην διαδικασία να αιτηθούν την άδεια τους, την οποία βάσει νόμου δικαιούνται! Αρκούν λίγα χάπια έξτρα… Αρκούν οι συνεχείς  απορρίψεις αιτήσεων για να βυθίσουν τους κρατούμενους πιο πολύ  στα ψυχοφάρμακα, αρκούν τα ψυχοφάρμακα για να αποτρέψουν την διεκδίκηση των αδειών και των δικαιωμάτων των κρατούμενων.

Το μόνο που μπορώ να κάνω για την ώρα είναι να δημοσιοποιήσω αυτό το κείμενο.

Πρώτα και πάντα είμαι αναρχικός και ανήκω στο κομμάτι εκείνων οι οποίοι αγωνίζονται και μάχονται στην πρώτη γραμμή, με οποιοδήποτε κόστος τα τελευταία 23 χρόνια και αυτό δεν αλλάζει. Δεν υπάρχει τρόπος να αντιδράσω στον υπόνομο με τα σκατά που με ρίξανε, δεν ξέρω πώς και αν μπορώ να βοηθήσω τους συγκρατούμενους μου, καθώς δίνω την μάχη της απεξάρτησης «στεγνά» και αυτό από μόνο του είναι μια διαφοροποίηση που δεν μου επιτρέπει την εύκολη αποδοχή.
Συστρατεύομαι λοιπόν με τους Συγκρατούμενους όλης της χώρας οι οποίοι ξεκίνησαν και συνεχίζουν την άρνηση του μεσημεριανού κλεισίματος, με την διαφορά πως εμένα με κλειδώνουν κανονικά  (εξαίρεση: ο καύσωνας). Αυτό δεν σημαίνει πως απέχω από τον αγώνα.

Όσο οι ποινές θα εκτίονται αθροιστικά, δεν αναστέλλονται και δεν συγχωνεύονται ο αγώνας αυτός θα πρέπει να πάρει σάρκα και οστά με όλη μας την δύναμη!  Όσο ο νόμος 4322/2015 μένει ανενεργός στα συρτάρια των εισαγγελικών αρχών, εμείς θα παλεύουμε να ισχύσει! Όσο τα ανδρείκελα των γραφείων αμφισβητούν και μας κόβουν τις αιτήσεις, όσο «χάνουν» τους φακέλους μας, εμείς θα είμαστε εδώ ΟΡΘΙΟΙ με ό,τι όπλο έχουμε στο χέρι. Επειδή εδώ που βρίσκομαι είναι το «παράρτημα» του Νοσοκομείου Κρατουμένων Κορυδαλλού, άρα κομμάτι του, επισυνάπτω τα πάγια αιτήματα των ασθενών κρατούμενων τα οποία κανένας μαλάκας υπουργός- χαρτογιακάς δεν μπήκε στον κόπο να συζητήσει μαζί μας.

Ο Αγώνας των Ασθενών- κρατούμενων συνδέεται αυτόματα με τον Αγώνα όλων των κρατούμενων.
Ο Αγώνας μας είναι κοινός!

Κρατούμενοι που είχαν απολυθεί με το άρθρο 110 Α του Ποινικού Κώδικα, πριν την τροποποίησή του με το άρθρο 6 του Ν 4322/2015, αλλά η απόλυσή τους ανακλήθηκε για παραβίαση περιοριστικών όρων που πλέον, μετά την τροποποίηση που προαναφέρθηκε, δεν προβλέπονται και ως εκ τούτου συνεχίζουν να κρατούνται, να δικαιούνται να απολυθούν εκ νέου με διάταξη του εισαγγελέα. Να ακυρωθούν οι ανακλήσεις των απολύσεων.

Οι ασθενείς κρατούμενοι (πολύ περισσότερο οι νοσηλευόμενοι) να έχουν την δυνατότητα της υφ’ όρων απόλυσης με ηλεκτρονική επιτήρηση («βραχιολάκι») με τους ίδιους όρους, εφόσον έχουν ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 50%.

Οι ασθενείς κρατούμενοι με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 50%  που νοσηλεύονται στο Ν.Κ.Κ και εκτίουν ποινή μεγαλύτερη της δεκαετούς κάθειρξης, να απολύονται με όρους εφόσον συμπληρώνουν το 1/3 της ποινής τους με οποιονδήποτε τρόπο.

Για τον τελικό υπολογισμό του ποσοστού αναπηρίας των κρατουμένων και την υπαγωγή τους στις διατάξεις των άρθρων 105 επ του Ποινικού Κώδικα να ισχύει και να εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 28, παρ. 5 Α Ν 1846/1951, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τις διατάξεις των άρθρων 27, Ν 1902/1990 και 12, Ν 1976/ 1991, για την πλασματική προσαύξηση του ποσοστού αναπηρίας μέχρι 17 ποσοστιαίες μονάδες.
Να σημειωθεί ότι η διάταξη αυτή θα έπρεπε να εφαρμόζεται αυτεπάγγελτα από τα δικαστήρια χωρίς να χρειάζεται νομοθετική ρύθμιση, όπως επισημαίνει και ο συνήγορος του πολίτη σε γνωμοδότησή του, αλλά οι δικαστικοί το αρνούνται!

Άμεση στελέχωση του Νοσοκομείου Κρατουμένων Κορυδαλλού με επαρκές ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, πράγμα που μπορεί να γίνει με ελάχιστο κόστος αν αξιοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα μέσα (π.χ. εθελοντισμός). Να συμπληρωθούν επειγόντως οι υποδομές του σε εξοπλισμό και ασθενοφόρο σε 24ωρη βάση.

Να γίνει άμεση μετεγκατάσταση του Ν.Κ.Κ. σε κάποιο από τα νοσοκομεία που έχουν κλείσει, με προδιαγραφές του Ε.Σ.Υ και η ένταξη σε αυτό. Το υφιστάμενο κτίριο, αφού εξοπλιστεί καταλλήλως, να χρησιμοποιείται ως αναρρωτήριο και μονάδα βραχείας νοσηλείας.

Αφού κατά τις διατάξεις του Νόμου (Σωφρονιστικός Κώδικας κλπ.) όλα τα δημόσια νοσοκομεία είναι και νοσοκομεία κρατουμένων, να υποχρεωθούν στην διαρκή νοσηλεία των βαριών και χρόνιων περιπτώσεων, για να μην στοιβάζονται όλοι οι βαριά ασθενείς στο Ν.Κ.Κ., όπου δεν μπορεί να τους παρασχεθεί καμία βοήθεια και βιώνουν την αθλιότητα και την εγκατάλειψή τους.

Να καταργηθεί ή να τροποποιηθεί με κοινή υπουργική απόφαση το άρθρου 23 του Ν 4356/2015. Το συγκεκριμένο άρθρο άνοιξε το παράθυρο στην δικαστική αυθαιρεσία και ακύρωσε στην πράξη της ευεργετικές διατάξεις του Ν 4322, με αποτέλεσμα να χαθούν ανθρώπινες ζωές.

ΣΠΥΡΟΣ ΦΑΤΟΥΡΟΣ
ΟΡΟΘΕΤΙΚΟΣ- ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ- ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ
ΣΤΟ Ν.Κ.Κ.
(Α) 

Πηγή: https://athens.indymedia.org/post/1575721/

Συμβολικός αποκλεισμός των κεντρικών της ALPHA BANK από αλληλέγγυους στον Τάσο Θεοφίλου

 21/06/2017

No Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Απαντήστε στην παρακάτω ερώτηση * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.