Μάριος Σεϊσίδης: «Τρομοκράτες και ληστές είναι το κράτος και το αστικό προσωπικό του»

Η πολιτική τοποθέτηση του αναρχικού Μάριου Σεϊσίδη, την οποία διάβασε ο ίδιος, κυριάρχησε στη σημερινή συνεδρίαση της δίκης του. Η εισαγγελέας πρότεινε να κηρυχθεί ένοχος για συμμετοχή στη ληστεία του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας στη Σόλωνος και για «κατά συρροή» απόπειρες ανθρωποκτονίες στη διάρκεια του ίδιου συμβάντος, και να απαλλαγεί, λόγω αμφιβολιών, για τις υπόλοιπες κατηγορίες που τον βαρύνουν. Νωρίτερα, είχαν ολοκληρωθεί οι καταθέσεις των μαρτύρων πολιτικής υπεράσπισης. Η δίκη διακόπηκε για τις 10 Απριλίου, οπότε και θα ανακοινωθεί η ετυμηγορία της έδρας.

Η σημερινή συνεδρίαση ξεκίνησε με δίωρη καθυστέρηση, λόγω της στάσης εργασίας μεταξύ 9-11π.μ., που έχουν εξαγγείλει μέχρι και τις 7 Απριλίου οι διοικητικοί υπάλληλοι των δικαστηρίων.

«Γνωρίζω τον Μάριο Σεϊσίδη πάρα πολλά χρόνια. Η σχέση μας είναι πολιτική και συντροφική. Ενδιαφερόταν γι’ αυτά που γίνονταν γύρω του», υπογράμμισε μάρτυρας πολιτικής υπεράσπισης κατά την έναρξη της κατάθεσής της.

«Θυμάμαι τον Μάριο, γιατί τον έβλεπα στις διαδικασίες και στη συνέλευση και τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Γιάννη Δημητράκη», συμπλήρωσε.

(Πρόεδρος): Γιατί να πάρουν (σημ.: οι διωκτικές αρχές) τον Μάριο Σεϊσίδη;

(Μάρτυρας): Στοχοποιήθηκε γιατί ήταν αδερφός του Σίμου Σεϊσίδη και σύντροφος του Γιάννη Δημητράκη.

Στη συνέχεια, η μάρτυρας αναφέρθηκε αναλυτικά και στη δική της στοχοποίηση, που συνίστατο στην απόπειρα των διωκτικών μηχανισμών να εμπλέξουν και την ίδια σε ένοπλες ληστείες.

«Μας φωτογράφιζαν για “ληστές με τα μαύρα”. Αφέθηκα ελεύθερη με περιοριστικούς όρους. Έπειτα, κατηγορήθηκα για δεύτερη ληστεία, που προηγήθηκε της πρώτης. Εκεί, μπήκε το δίλημμα “μένω ή φεύγω”. Αποφάσισα να μη φύγω, γιατί είχα προβλήματα υγείας. Από το πρώτο δικαστήριο αθωώθηκα παμψηφεί, για το δεύτερο απαλλάχτηκα με βούλευμα. Ακόμα και τώρα με παρακολουθούν», επισήμανε.

«Ο Μάριος Σεϊσίδης διώκεται χρόνια για την πολιτική του ταυτότητα και τη συγγένειά του με τον Σίμο Σεϊσίδη. Ελπίζω να κερδίσει πίσω τα χαμένα χρόνια και ν’ αρχίσει να κάνει όνειρα», κατέληξε.

(Κώστας Παπαδάκης): Υπάρχουν αποφάσεις του αναρχικού χώρου να γίνονται ληστείες, προκειμένου να συγκεντρώνονται χρήματα;

(Μάρτυρας): Όχι βέβαια, αυτό είναι σενάριο των Μ.Μ.Ε., που παίρνουν εντολές από την Αντιτρομοκρατική.

(Παπαδάκης): Τον αναζήτησε η Αστυνομία;

(Μάρτυρας): Έμαθα εκ των υστέρων ότι δεν αναζητήθηκε ποτέ.

(Παπαδάκης): Τι άλλο μάθατε εκ των υστέρων;

(Μάρτυρας): Από ό,τι έμαθα, υπήρχαν άνθρωποι που του έδιναν δουλειά.

(Παπαδάκης): Γιατί διήρκεσε τόσο η φυγοδικία;

(Μάρτυρας): Δεν είναι εύκολο να πάρεις απόφαση να γυρίσεις πίσω, ξέρεις τι θα γίνει.

(Πρόεδρος): Θα μπορούσε ο Γιάννης Δημητράκης να εμπιστευθεί άλλα άτομα, εκτός από αυτά που βρίσκονταν στο φιλικό του περιβάλλον (σημ.: για τη ληστεία);

(Μάρτυρας): Δεν το ξέρω. Η εμπιστοσύνη είναι κάτι σχετικό και υποκειμενικό.

«Είχαμε συναντηθεί με τον Μάριο Σεϊσίδη και ανταλλάξει απόψεις στο πλαίσιο του κινήματος αλληλεγγύης στον Γιάννη Δημητράκη. Η επιλογή του Μάριου να φύγει ήταν, κατά την άποψή μου, απολύτως εύλογη και αντικειμενικά σωστή», κατέθεσε ο τελευταίος μάρτυρας πολιτικής υπεράσπισης.

(Πρόεδρος): Αν ξέρατε ότι είχε συμμετάσχει σε μια ληστεία, θα το λέγατε;

(Μάρτυρας): Φυσικά και δε θα το έλεγα.

«Η φυγοδικία του ήταν επιλογή των διωκτικών αρχών, τον εκβιάσανε να μη γυρίσει. Δε συνελήφθη σε κάποιο υπόγειο σκοτεινό. Για κάθε έκνομη ενέργεια χαρακτηριζόταν ως άμεσα υπαίτιος (σημ.: κατά την περίοδο της φυγοδικίας του). Στο πρόσωπο του Μάριου αντανακλάται ένα μικρό στίγμα του ταξικού πολέμου της εποχής μας», σχολίασε ο μάρτυρας.

Στη συνέχεια, ο αναρχικός Μάριος Σεϊσίδης διάβασε τη σύντομη πολιτική του τοποθέτηση, η οποία ακολουθεί ξεχωριστά στο τέλος της ανάρτησης. Μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσής της, η πρόεδρος του ζήτησε να σχολιάσει το κατηγορητήριο.

(Μάριος Σεϊσίδης): Δεν έχω καμία απολύτως σχέση με την υπόθεση.

(Πρόεδρος): Αφού ήσασταν εντάξει, γιατί φυγοδικήσατε;

(Σεϊσίδης): Έπρεπε να περιφρουρήσω με κάθε μέσο την ελευθερία μου.

(Πρόεδρος): Η δράση των αναρχικών περιλαμβάνει αξιόποινες πράξεις;

(Σεϊσίδης): Ανάλογα τις αξιόποινες πράξεις.

(Πρόεδρος): Ληστείες;

(Σεϊσίδης): Υπάρχουν ατομικές επιλογές.

(Πρόεδρος): Σχετικά με το DNA;

(Σεϊσίδης): Είναι κατασκεύασμα, δε συμμετείχα στη ληστεία, δεν είναι δικό μου αίμα.

(Πρόεδρος): Ακούσαμε πολλά για αλληλεγγύη. Πώς βοηθούσατε; Υπάρχουν έξοδα; Ποιος τα κάλυπτε;

(Σεϊσίδης): Κάνουμε συναυλίες, πάρτι, εράνους.

(Πρόεδρος): Έχετε παραστατικά;

(Σεϊσίδης): Κάποιοι άνθρωποι τα μαζεύουν (σημ.: τα χρήματα).

(Πρόεδρος): Καταθέσεις σε τράπεζα υπήρχαν;

(Σεϊσίδης): Υπάρχουν και λογαριασμοί.

(Πρόεδρος): Πού μένατε όσο φυγοδικούσατε;

(Σεϊσίδης): Δε θέλω να πω, δε θέλω να γίνει αφορμή να στοχοποιηθούν πρόσωπα.

(Πρόεδρος): Ζούσατε με τη βοήθεια των φίλων σας;

(Σεϊσίδης): Δούλευα. Τα πρώτα 2 χρόνια πιο πολύ με βοηθάγανε.

(Πρόεδρος): Πριν το 2006, πού εργαζόσαστε;

(Σεϊσίδης): Κυρίως στον πατέρα μου ως ελαιοχρωματιστής.

(Πρόεδρος): Τι εισοδήματα είχατε;

(Σεϊσίδης): Εισοδήματα που μπορούσα να ζω αξιοπρεπώς. 5-6 χιλιάρικα (σημ.: το χρόνο).

(Πρόεδρος): Αυτά τα δηλώνατε;

(Σεϊσίδης): Όχι.

(Πρόεδρος): Πάντα κυνηγούσαν τον αδερφό σας;

(Σεϊσίδης): Κυρίως στόχος ήταν ο αδερφός μου.

Σε μια αγόρευση όπου απουσίαζε κάθε αιτιολόγηση, πλην της επίκλησης του, ούτως ή άλλως, εξαιρετικά αμφισβητήσιμου «πειστηρίου» του βιολογικού υλικού (κηλίδες αίματος), το οποίο φέρεται να βρέθηκε στο όχημα που χρησιμοποίησαν οι δράστες της ληστείας και, εκ των υστέρων, ταυτοποιήθηκε με εκείνο του Μάριου Σεϊσίδη, η εισαγγελέας πρότεινε την ενοχή του για συμμετοχή στη ληστεία του υποκαταστήματος της Εθνικής και για «κατά συρροή», και μάλιστα με «ιδιαίτερη σκληρότητα» τελεσθείσες, απόπειρες ανθρωποκτονίας.

Οι 3 αυτές απόπειρες αφορούν στον υπάλληλο security της τράπεζας και τους 2 ειδικούς φρουρούς, ανάμεσα στους οποίους και τους δράστες της ληστείας υπήρξε ανταλλαγή πυροβολισμών.

«Το μόνο στοιχείο που τον συνδέει απόλυτα με τη ληστεία είναι το αποτέλεσμα της εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης», σημείωσε η εισαγγελέας, επιβεβαιώνοντας την πλήρη ένδεια του κατηγορητηρίου και την απέλπιδα προσπάθεια των διωκτικών μηχανισμών να πετύχουν, έστω κι έτσι, μια καταδίκη του Μάριου Σεϊσίδη για λόγους γοήτρου.

Σε ό,τι αφορά την κατηγορία περί «εγκληματικής οργάνωσης», έκρινε πως «δεν προέκυψε στοιχείο δομημένης ομάδας», κι έτσι πρότεινε την απαλλαγή του λόγω αμφιβολιών. Απαλλαγή πρότεινε και για τις υπόλοιπες ληστείες, για τις οποίες κατηγορείται, όπως επίσης και για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, και πάλι λόγω αμφιβολιών.

«Επιβάλλεται ο δικαστής να αποφανθεί υπέρ της δικονομικής αλήθειας. Στη μία [περίπτωση] η εισαγγελέας αιτιολογεί την ενοχή, αλλά είναι παντελώς αναιτιολόγητη ως προς τη συνδρομή», σχολίασε ο συνήγορος υπεράσπισης Κώστας Παπαδάκης σε μια αγόρευση που κονιορτοποίησε το, έτσι κι αλλιώς, σαθρό κατηγορητήριο.

«Από τους 16 κάλυκες των 9mm [που βρέθηκαν στον τόπο της ανταλλαγής πυροβολισμών], οι 14 [προέρχονταν] από τα όπλα των αστυνομικών και οι 2 από άγνωστο όπλο. Αυτοί δε βρέθηκαν στον τόπο των πυροβολισμών. Η σωρεία των πυροβολισμών προέρχεται από τα όπλα των αστυνομικών. Αν ο Μάριος Σεϊσίδης είναι ένοχος, ποιος είναι από τους δράστες που συμμετείχαν στην εμπλοκή και στους πυροβολισμούς; Σε ολόκληρη την κάτασπρη στοά δεν υπάρχει μία κηλίδα του φερόμενου ως τραυματισθέντα. Υπάρχει μαρτυρική υπερβολή (σημ.: των μαρτύρων κατηγορίας αστυνομικών). Δεν αποδείχτηκε τέλεση απόπειρας ανθρωποκτονίας (σημ.: εφετείο Δημητράκη), ούτε οι παθόντες παρέστησαν ως πολιτική αγωγή», υπογράμμισε ο Κώστας Παπαδάκης.

Ο δε υπάλληλος security της Εθνικής πυροβολήθηκε από άτομο, το οποίο δεν αναγνωρίζει.

«Όλοι κατηγορούνται αναδρομικά για τις προηγούμενες ληστείες από τη μέρα σύλληψης του Γιάννη Δημητράκη. Πάντα υπάρχει “στοκ” ανεξιχνίαστων ληστειών. Την περίοδο εκείνη, ενώ έχουν εμφανιστεί νέες οργανώσεις, δεν έχει συλληφθεί καμία. Οπότε [οι διωκτικές αρχές] “παντρεύουν” τις ληστείες με την αντικαπιταλιστική πάλη. Για τον αναρχικό χώρο, είναι ηθικά και πολιτικά ανεκτή, αλλά όχι επιδιωκόμενη, η ληστεία τράπεζας. Τις επόμενες μέρες “χτίζεται” η στοχοποίηση του Σίμου Σεϊσίδη και μεθοδεύεται των υπολοίπων. Όταν κάνει ληστεία αναρχικός, είναι ευθύνη του αναρχικού χώρου. Ή όταν λέει πως δεν έχει πρόβλημα (σημ.: μ’ αυτές), αυτό έχει γείρει την πλάστιγγα (σημ.: σε βάρος του). Οι μόνοι που δεν αναγνώρισαν κανέναν ήταν οι παθόντες, οι αυτόπτες και οι περίοικοι», σχολίασε.

«Αν είχαν στ’ αλήθεια την υποψία [για τον Μάριο Σεϊσίδη], γιατί δεν τον κάλεσαν, αλλά μεθόδευσαν την εξώθησή του σε φυγοδικία; Είναι αποδεδειγμένο ότι η Αστυνομία δεν του πήγε κλήση στη διεύθυνση κατοικίας του. Θέλει να κατασκευάσει, ή έχει κατασκευάσει, ενόχους. Ο μύθος, όμως, έχει ένα τέρμα. [Ο Μάριος Σεϊσίδης] συνελήφθη χωρίς τίποτε επιλήψιμο πάνω του, χωρίς όπλα ή χρήματα», συνέχισε.

Σε ό,τι αφορά τη ληστεία στο υποκατάστημα της Εθνικής:

«Είναι αρκετό το DNA ως μόνο αποδεικτικό στοιχείο, για να δημιουργήσει ακλόνητη πεποίθηση περί της ενοχής του κατηγορούμενου; Δύσκολα. Ανήκει στην κατηγορία των ενδείξεων», διευκρίνισε ο Κώστας Παπαδάκης, εγείροντας βάσιμες αμφιβολίες για την «αρτιότητα της γενόμενης συγκριτικής ταυτοποίησης», και αναφερόμενος στην «εκτεταμένη περίπτωση δευτερογενούς μεταφοράς (σημ.: βιολογικού υλικού)».

Ουδείς, εξάλλου, από τους μάρτυρες κατηγορίας αστυνομικούς επιβεβαιώνει τον τραυματισμό δεύτερου ατόμου, πέραν του σοβαρά τραυματισθέντα από τους αστυνομικούς αναρχικού Γιάννη Δημητράκη.

Στη συνέχεια, ο Κώστας Παπαδάκης απαρίθμησε εκ νέου τη σωρεία παρατυπιών, οι οποίες αφορούν στη λήψη, τη συλλογή και την επεξεργασία του βιολογικού υλικού, που φέρεται να ταυτοποιείται με εκείνο του Μάριου Σεϊσίδη. Σύμφωνα με τον συνήγορο υπεράσπισης, η όλη διαδικασία υπήρξε τόσο προβληματική, ώστε δεν είναι καν βέβαιο αν αυτό το υλικό όντως συλλέχθηκε από το υπηρεσιακό όχημα του ΥΠΕΧΩΔΕ, το οποίο χρησιμοποίησαν οι δράστες της ληστείας.

Εξάλλου:

«Δεν πρόλαβαν να μπουν 4 άνθρωποι [στο αυτοκίνητο], 2 μόνο μπήκαν πίσω. Πού συνελήφθη και τραυματίστηκε ο Δημητράκης; Στο άκρο του οδοστρώματος, δεξιά. Ποιανού είναι το αίμα; Θα έπρεπε να είναι του Δημητράκη. Πώς ρέει το αίμα; Σύμφωνα με τους νόμους της βαρύτητας, από πάνω προς τα κάτω. Δεν εμφανίζεται σε όλη τη διαδρομή της στοάς “ATRIUM”, αλλά μαζικά στα καθίσματα του αυτοκινήτου; Δεν είναι φυσιολογική ροή αίματος αυτή. [Είναι] σαν να πήρε κάποιος πινέλο και να πασάλειψε τα καθίσματα. Αυτό το στοιχείο, που στερείται σοβαρότητας, αρκεί για να προσδώσει την πεποίθηση ότι ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει τις πράξεις [που του αποδίδονται];»

«Υπάρχουν όρια στον κανιβαλισμό, τη στοχοποίηση προσώπων και χώρων και την παραβίαση δικαιωμάτων. Αναμένουμε την αθώωση για όλα τα αδικήματα», κατέληξε ο Κώστας Παπαδάκης.

Η έδρα διέκοψε για τη Δευτέρα 10 Απριλίου, αιθουσα 120Β, 6ος όροφος Εφετείου Αθηνών, 11π.μ., οπότε και πρόκειται να ανακοινώσει την απόφασή της.

Ακολουθεί η πολιτική τοποθέτηση του διωκόμενου αναρχικού Μάριου Σεϊσίδη:

Δηλώνω αναρχικός αγωνιστής, δραστηριοποιούμαι στον ευρύτερο αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο σχεδόν 20 χρόνια και θεωρώ τον α/α χώρο το πιο ριζοσπαστικό και δραστήριο κομμάτι της κοινωνίας. Από τις 16-1-2006 μέχρι σήμερα πέρασαν 11 χρόνια. Σε όλο αυτό το διάστημα ακούστηκαν διάφορες υπερβολές, ψέμματα και συκοφαντίες με αφορμή την απαλλοτρίωση της Εθνικής τράπεζας στην οδό Σόλωνος και το γεγονός ότι ο τότε συλληφθέντας ανήκε στον αναρχικό χώρο.

Οι κατασταλτικοί μηχανισμοί μαζί με μεγάλη μερίδα των Μ.Μ.Ε ξεκίνησαν ένα κυνήγι μαγισσών, δημιούργησαν διάφορα σενάρια περί ομάδας «τρομοκρατών» που δήθεν διαπράττει ληστείες για να χρηματοδοτήσει ενέργειες αντάρτικου πόλης . Αστυνομικά και δημοσιογραφικά μυθεύματα που δεν είχαν καμία σχέση με την πραγματικότητα, επιχειρούσαν μια καλοσυντονισμένη κατασυκοφάντηση του α/α χώρου, του χώρου στον οποίο ανήκω κι εγώ.

Ενός  χώρου που οραματίζεται μια κοινωνία χωρίς κοινωνικές ανισότητες, χωρίς πλούσιους και φτωχούς, χωρίς τράπεζες και άλλους οικονομικούς μηχανισμούς εκμετάλλευσης. Εμένα η θέση μου είναι πως η επιλογή απαλλοτρίωσης μίας τράπεζας αποτελεί μια πράξη αντίστασης ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και τον οικονομικό φασισμό που σήμερα βιώνουμε εντονότερα από κάθε άλλη εποχή. Αν ρωτάγαμε την κοινώνια αν θα στενοχωρηθεί κάποιος αν γίνει μία ληστεία τράπεζας, πιστεύω ότι θα βρεθούν ελάχιστοι που θα απαντήσουν θετικά κι αυτό γιατί ο ρόλος των τραπεζών είναι εχθρικός προς το λαό.

Οι τράπεζες είναι νόμιμοι τοκογλύφοι, σύγχρονοι δυνάστες που τρομοκρατούν καθημερινά το λαό με τους πλειστηριασμούς  πρώτης κατοικίας, εκμεταλλευόμενες το γεγονός ότι σε κάποια φάση της ζωής τους  πολλοί στράφηκαν πρός αυτές για να δανειστούν χρήματα, ώστε να αγοράσουν ένα σπίτι για να στεγάσουν τις οικογενειές τους. Έτσι λοιπόν τους επιστρέφω τους χαρακτηρισμούς του τρομοκράτη και του ληστή, που τόσα χρόνια αποκαλούσαν εμένα και τους συντρόφους μου.

Τρομοκράτες και ληστές είναι το κράτος και το αστικό προσωπικό του, αυτοί τρομοκρατούν τον λαό καθημερινά με νέα μνημόνια, νέους φόρους και συνεχόμενες αυξήσεις σε είδη πρώτης ανάγκης. Αυτοί τους απειλούν ότι θα τους κατασχέσουν τα σπίτια τους αν δεν πληρώσουν μια δόση από τα δάνεια που πήραν. Αυτοί έχουν εξωθήσει στην αυτοκτονία χιλιάδες ανθρώπους λόγω οικονομικών προβλημάτων και όχι εμείς που αγωνιζόμαστε στο πλευρό τους.

Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να τολμήσουν να μας επικηρύξουν το 2009, με 600.000 ευρώ, ως δημόσιους κίνδυνους  χαρακτηριζοντάς μας ληστές και τρομοκράτες, σε μια εποχή που ήδη χιλιάδες άνθρωποι έψαχναν στα σκουπίδια τρόπο να επιβιώσουν. Το κράτος προσέφερε απλόχερα 600.000 ευρώ σε όποιον έδινε την παραμικρή πληροφορία για τον εντοπισμό μας, όμως ο λάος τους γύρισε την πλάτη. Κανείς δεν έδωσε την παραμικρή πληροφορία για τον εντοπισμό μας, γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από 3 καταζητούμενους αναρχικούς.

Αυτά τα 11 χρόνια φυγοδικίας που έζησα, δέχθηκα ένα ανελέητο κυνηγητό και τόνους λάσπης. Τα  Μ.Μ.Ε με φωτογράφιζαν συνεχώς ως δράστη ληστειών και ενεργειών αντάρτικου πόλης, οι φωτογραφίες μου έπαιζαν ανά τακτά χρονικά διαστήματα στα δελτία ειδήσεων, σε μια συνεχή προσπάθεια παρουσίασης  μου ως επικίνδυνο τρομοκράτη που κυκλοφορεί οπλισμένος και είναι έτοιμος για όλα σε περίπτωση που έρθει σε επαφή με τους αστυνομικούς.

Όλοι αυτοί θα διαψευστούν τον Αυγουστό όταν και με συνέλαβαν, καθώς ήμουν άοπλος και δέχθηκα πυροβολισμούς σε ευθεία βολή επειδή τόλμησα να τρέξω για να φύγω. Αυτός ήταν λοιπόν ο επικίνδυνος τρομοκράτης που παρουσίαζαν τόσα χρόνια τα Μ.Μ.Ε και η αστυνομία.

Όποια απόφαση πάρει το δικαστήριο, εγώ προσωπικά ως αναρχικός, θα συνεχίσω να αντιστέκομαι και να αγωνίζομαι με όλες μου τις δυνάμεις στο πλευρό των καταπιεσμένων και των αδύναμων, εξάλλου κομμάτι αυτών αποτελώ κι εγώ ο ίδιος. Δηλώνω την αλληλεγγύη μου σε όλους τους αιχμάλωτους συντρόφους του κοινωνικού και ταξικού πολέμου.

Τη 12η μέρα απεργίας πείνας διανύει ο αναρχικός κρατούμενος Παναγιώτης Ασπιώτης

 02/04/2017

No Next Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Απαντήστε στην παρακάτω ερώτηση * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.