Είστε (;) η ελπίδα μας

 

Του Δήμου Βοσινάκη

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το όνειρο για ένα καλύτερο αύριο ενσαρκώνεται μέσα στις νεότερες γενιές, αυτές που έχουν την περιέργεια, την όρεξη, τη διάθεση, τη βιολογική ορμή και την αντοχή να παλέψουν για ένα πιο δίκαιο και χαρούμενο κόσμο. Ακόμα και αν δεν έχει σχηματιστεί κάποια ξεκάθαρη πολιτική τοποθέτηση στο μυαλό τους (δεν περιμένεις από ένα παιδί 16 χρονών ολοκληρωμένες γνώσεις για τα πάντα), οι νέοι είναι οι πρώτοι που θα αμφισβητήσουν την κοινωνία που βρήκαν και θα αγωνιστούν με πάθος για να την αλλάξουν. Οι γονείς γνωρίζουν ότι η μεγάλη επανάσταση των παιδιών είναι πάντα εναντίον τους, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές ξέρουν πως η αντιδραστικότητα των μαθητών είναι μέσα στο πρόγραμμα, οι ανήλικοι που έκαναν κάποιο έγκλημα έχουν δικαιολογημένα πιο ήπια αντιμετώπιση από το νομοθέτη.

 

Στο ελληνικό προτεκτοράτο του 2016, οι νέοι μπορούν και οφείλουν να έχουν χιλιάδες δίκαια αιτήματα από το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Αιτήματα που δεν περιμένουν να εκφραστούν μέσα στην Βουλή με επίσημη ενδυμασία, ξύλινη γλώσσα και πληθυντικό ευγενείας γιατί θα έχουν διοχετευθεί προ πολλού σε πορείες, διαδηλώσεις και ανεξάρτητες κινήσεις διαμαρτυρίας που θα έχουν κινηματική κατεύθυνση και αλλεργία στο κομματικό καπέλωμα. Ένας νέος στην Ελλάδα του σήμερα θα δουλέψει (αν δουλέψει) για να πάρει 400 και 500 ευρώ, όταν 6-7 χρόνια πριν έπαιρνε 700 ευρώ και έβλεπε τα κανάλια της τηλεόρασης να τον αποθεώνουν γιατί μπορεί να ζήσει με τόσα λίγα. Ένας στους δύο νέους κάτω των 25 ετών δεν θα βρει δουλειά. Ένας νέος στην Ελλάδα του σήμερα θα συναντήσει ένα εργασιακό περιβάλλον χωρίς συλλογικές συμβάσεις και ελάχιστα δικαιώματα. Ένας νέος στην Ελλάδα του σήμερα έχει προοπτική μόνο αν φύγει στο εξωτερικό.

 

Ένας νέος στην Ελλάδα γεννιέται με χρέος 30 χιλιάδων ευρώ γιατί υπήρξαν “αστοχίες” στην οικονομική διαχείριση του παρελθόντος. Ένας νέος στην Ελλάδα υφίσταται, θέλει δεν θέλει, τη μεσαιωνική ταύτιση κράτους και εκκλησίας. Ακούει τους ηγέτες των χριστιανοταλιμπάν να εκφέρουν με εκπληκτική άνεση ρατσιστικό και φασιστικό λόγο σε εβδομαδιαία βάση. Ένας νέος στην Ελλάδα βλέπει το προσωπικό της αστυνομίας να δίνει 50% στους νεοναζί στις πρόσφατες εκλογές. Ένας νέος στην Ελλάδα βλέπει το φάντασμα του ναζισμού να αναβιώνει δίπλα του. Ένας νέος στην Ελλάδα σε περίπτωση που κάνει το αποτρόπαιο έγκλημα και συλληφθεί με 2 γραμμάρια χασίς θα ξοδέψει ένα βράδυ από τη ζωή του στο κρατητήριο και θα παρουσιαστεί με χειροπέδες μπροστά στους εντιμότατους δικαστές για να προσπαθήσει να δικαιολογήσει την κατάπτυστη συμπεριφορά του (στην Ελλάδα τιμωρείται η μικροποσότητα ναρκωτικών και επιβραβεύεται το πλεόνασμα ηλιθιότητας).

 

Εκεί που θα περίμενες λοιπόν από τους μαθητές που μεγάλωσαν μέσα στα μνημόνια και τις πολιτικές ακραίας λιτότητας να υψώσουν το ανάστημα τους και να πούνε ένα τεράστιο “Φτάνει ρε μαλάκες”, βλέπεις το παρακάτω δημοσίευμα από καθεστωτικό μέσο: Κατά την διάρκεια του κοινοβουλευτικού ελέγχου οι έφηβοι βουλευτές αμφισβήτησαν ευθέως την πολιτική Φίλη επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι τα αρχαία ελληνικά αποτελούν βάση για την σωστή γνώση των νεοελληνικών, πως η πρωινή προσευχή και οι παρελάσεις πρέπει να διατηρηθούν και πως τα θρησκευτικά αποτελούν «εθνικό κεφάλαιο”. Δηλαδή είσαι 15,16,17 χρονών στην Ελλάδα του σήμερα και σε ενδιαφέρουν τα θρησκευτικά, οι φουστανέλες και οι παρελάσεις;;;;;; Σε ενδιαφέρουν τα αρχαία ελληνικά, την ίδια ώρα που υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στη χρήση των νεοελληνικών και τα παιδιά είναι εθισμένα στα greeklish;

 

Είναι βέβαιο ότι ένα ποσοστό εμετικών κομματόσκυλων γονιών θα έστειλε τα παιδιά μέσα στη Βουλή δασκαλεμένα για να πουν αυτό που θέλουν αυτοί. Κάτι παρόμοιο θα έγινε και από ένα ποσοστό καθηγητών. Η ανθρώπινη βλακεία που, από ότι φαίνεται, αγαπάει και τις μικρές ηλικίες έπαιξε το ρόλο της. Η συντηρητική κατεύθυνση του καθεστωτικού μέσου είναι γνωστή. Κάπου εδώ όμως τελειώνουν οι δικαιολογίες αγαπητοί νεαροί φίλοι. Αν εσείς ονειρεύεστε την αναβίωση της Ελλάδας του 1950 στο σήμερα, δηλαδή μία κοινωνία γεμάτη με παρελάσεις και αστείες εθνικές φιέστες στριμωγμένη πίσω από τον παπά και τον χωροφύλακα, τότε σας αξίζει κάτι ακόμα χειρότερο και θα πάρετε αυτό που σας αξίζει. Αν το μόνο που έχετε να ελπίζεται είναι ένα καλύτερο παρελθόν τότε θα δείτε το παρόν να σας γυρνάει την πλάτη. Η χώρα χρειάζεται να αποτινάξει τα τριτοκοσμικά χαρακτηριστικά από πάνω της και να επιχειρήσει με τόλμη και αποφασιστικότητα το άλμα προς τα μπρος.

 

Μία διαφορετική παιδεία που θα καλλιεργούσε την κριτική ικανότητα, θα προωθούσε την εξέλιξη και θα έδινε έμφαση στην ανθρώπινη βελτίωση θα ήταν το σημάδι για αλλαγή πορείας σε όλα τα επίπεδα. Ξέραμε ότι η ελληνική παιδεία βρίσκεται σε τραγική κατάσταση, το βλέπαμε στα ορθογραφικά εγκλήματα στα social media, στους νεκρούς από τροχαία ατυχήματα, στα σκουπίδια που σχηματίζονται στις παραλίες όταν μαζεύονται πάνω από 20 άνθρωποι. Αυτό που δεν ξέραμε είναι ότι η χώρα χρειάζεται περισσότερα θρησκευτικά και πιο εντυπωσιακές παρελάσεις για να ορθοποδήσει. Με τις υγείες μας…

Κώστας Λαπαβίτσας: Γιατί έφυγε η Βρετανία

 12/07/2016

Μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης

 19/07/2016

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Απαντήστε στην παρακάτω ερώτηση * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.